یه جورایی احساس می کنم زمان زیادی برام نمونده.

این روزها حال و روز یه مسافر رو دارم که قراره بره سفر اما نمی تونه به اطرافیانش بگه.

هر چند گفتن فایده نداره، چون کسی باور نمی کنه!

ازت خواهش می کنم اگر اومدی اینجا، تمام مطالبی رو که برات نوشتم رو بخون.

اینو بدون همه این وبلاگ رو برای تو نوشتم.

اینو بدون که حتی یه لحظه هم فراموش نکردم تو با من چکار کردی و من چطور جواب دادم.

اینو بدون که تمام لحظاتم رو با تو پر کردم.

اینو بدون که به خاطر تو زنده موندم.

اینو بدون که به خاطر تو مردم.

اینو بدون که...

هر چند می دونم که هیچ کدوم رو باور نمی کنی!

نمیدونم چرا دستام داره می لرزه؟

امروز صبح قلبم بدجور اذیتم کرد.

خوشحال شدم...!

فکر کنم این جزو آخرین نوشته هام باشه.

امیدوارم.