می گذرم، می گذرم

ز برای تو، از جان می گذرم

ز دیار تو، گریان می گذرم

اشک وآهم، زاد راهم

می روم و دست دعا، برآسمان دارم

دور از یاران، افتان خیزان

می روم و دام بلا، به پای جان دارم

من و سوز عشق و خانه به دوشی

من و شام هجر و کنج خموشی

ره بی پایانی دارم من

سر بی سامانی دارم من

من ازشهر تو، چون نالان می گذرم

تنها سایه من، باشد همسفرم

این عشق تو، مرا بنگر تا کجا کشانده

دست از دلم بدار، که دگر طاقتم نمانده

دل سنگت، کجا درد مرا می داند

غم و رنج مرا، تنها خدا می داند

...نمی رم!!!