تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

چگونه عطر تو، در عمق لحظه ها، جاریست

چگونه عکس تو، در قلب شیشه ها، پیداست

چگونه جای تو، در جان زندگی، سبز است

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

چگونه پیچیده است، طنین شعر نگاه تو، در ترانه من

چگونه می گردد، نسیم روح تو در باغ این جوانه من

چه نیمه شب ها، چه نیمه شب ها

که از پاره ای ابر سپید، به روی لوح سپهر

تو را چنان که دلم خواست، ساخته ام

تو نیستی که ببینی

چگونه دور از تو به روی هرچه در این خانه است

غبار سربی اندوه، بال گسترده است

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

دل رمیده من بجز یاد تو همه چیز را رها کرده است

دو چشم خسته من، در این امید عبث

دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی