دلم برات تنگ شده.

دلم برای اون همه سبز بودن و سبز زندگی کردن تنگ شده.

یعنی می شه یه روز دوباره پام به اون باغ سبز باز بشه؟

یه سوال!

دلت چه رنگیه؟

من سیاهش کردم؟

اون کسی که من شناختم، باید همیشه سبز باشه، همیشه!

حتی اگر یکی مثل من، لجن مالش کرده باشه.

سبز باش عزیزم و بمون!

دلم برات تنگ شده!

به دریا گفتم

شبی راز دل

خروشید از غم

سر زد به سنگ ساحل

نگارا یک دم

از این موج غم

نبودم غافل

می گذرم، می گذرم

ز برای تو، از جان می گذرم

ز دیار تو، گریان می گذرم

اشک وآهم، زاد راهم

می روم و دست دعا، برآسمان دارم

دور از یاران، افتان خیزان

می روم و دام بلا، به پای جان دارم

من و سوز عشق و خانه به دوشی

من و شام هجر و کنج خموشی

ره بی پایانی دارم من

سر بی سامانی دارم من

من ازشهر تو، چون نالان می گذرم

تنها سایه من، باشد همسفرم

این عشق تو، مرا بنگر تا کجا کشانده

دست از دلم بدار، که دگر طاقتم نمانده

دل سنگت، کجا درد مرا می داند

غم و رنج مرا، تنها خدا می داند

...نمی رم!!!

 آتشی ز کاروان، به جا مانده

این نشان، ز کاروان، به جا مانده

یک جهان، شرار تنها

مانده در میان صحرا

به درد خود سازد

به سوز خود سازد

سوزد از جفای دوران

فتنه و بلای طوفان، فنای او خواهد

به سوی او تازد

من هم، ای یاران تنها ماندم

آتشی بودم، در جا ماندم

با این گرمی جان

در ره مانده، حیران

این غم خود، به کجا ببرم

با این جان لرزان، با این پای لغزان

ره به کجا، ز بلا ببرم

می سوزم گرچه با بی پروایی

می لرزم بر خود، از این تنهایی

آتشی خو، هستی سوزم

شعله جانی، بزم افروزم

بی پناهی، محفل آرا

بی نصیبی، تیره روزم

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش

کی روی؟ ره زکه پرسی؟ چه کنی؟ چون باشی؟

در ره منزل لیلی، که خطرهاست در آن

شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

ای بال پرواز دلم

ای محرم راز دلم

من بی تو تنها

چو نی نالان

از جدایی ها

من، باغی از آیینه ام

داغت، چراغ سینه ام

بادا که یادت، کند روشن

خانه دل را

من، شبنم و صبح،  بر برگ گل ها

چون جوی تنها

با شوق دریا، در اضطرابم

دعای دل، شد بی اثر

نشسته بر آیینه من، زنگار هوس

چو مرغکی بی بال و پر

شکسته دل، در سینه من، در کنج قفس

ای بال پرواز دلم

ای محرم راز دلم

ای نیاز من

آواز من

سوز ساز من

هر شب به یادت، چراغ دل، بر می افروزم

تنها چو شمعی به داغ دل، بی تو می سوزم

دوستان شرح پریشانی من، گوش کنید

داستان غم پنهانی من، گوش کنید

غصه بی سرو سامانی من، گوش کنید

گفت و گوی من و حیرانی من گوش کنید

شرح این آتش جانسوز نهفتن تا کی؟

سوختم، این سوز نهفتن تا کی؟

***

روزگاری من و دل، ساکن کویی، بودیم

ساکن کوی بت عربده جویی، بودیم

عقل و دین باخته، دیوانه رویی، بودیم

بسته سلسله سلسله مویی، بودیم

خود کرده را، تدبیر نیست

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

چگونه عطر تو، در عمق لحظه ها، جاریست

چگونه عکس تو، در قلب شیشه ها، پیداست

چگونه جای تو، در جان زندگی، سبز است

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

چگونه پیچیده است، طنین شعر نگاه تو، در ترانه من

چگونه می گردد، نسیم روح تو در باغ این جوانه من

چه نیمه شب ها، چه نیمه شب ها

که از پاره ای ابر سپید، به روی لوح سپهر

تو را چنان که دلم خواست، ساخته ام

تو نیستی که ببینی

چگونه دور از تو به روی هرچه در این خانه است

غبار سربی اندوه، بال گسترده است

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

دل رمیده من بجز یاد تو همه چیز را رها کرده است

دو چشم خسته من، در این امید عبث

دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

تو نیستی که ببینی، تو نیستی که ببینی

از بزم طرب، باده گساران، همه رفتند

ما با که نشینیم، که یاران همه رفتند

نه کوهکن دلشده مانده است، و نه مجنون

از کوی جنون، سلسله داران همه رفتند

ما با که نشینیم، که یاران همه رفتند

چون گر، که اندر پی هر قافله آمد

ما مانده در این راه و سواران، همه رفتند

زین شهر، شهیدان تو با جامه گلگون

پاکیزه تر از ابر بهاران، همه رفتند

ما با که نشینیم، که یاران همه رفتند

از دست غمت، آینه داران، همه رفتند

اندوهخوران، سینه فکاران، همه رفتند

ما با که نشینیم، که یاران همه رفتند

زان طوطی طبع تو، خموش است، غزالی

آینه دلان، نکته گذاران، همه رفتند

خدایا شکرت.

غروب جمعه است.

دلم داغونه.

کمکم کن.

این روزها اصلا وضع درستی ندارم.

نمی دونم چیکار کنم؟

افتادم وسط دریا

شایدم توی یه بیابون گیر کردم.

تنهای تنها.

خسته شدم.

خیلی.

از امواج دریا می ترسم.

از طوفان صحرا می ترسم.

دارم غرق می شم.

می دونم که دیگه زمان زیادی برام نمونده.

لا اقل امیدوارم اینطور باشه.........................

دستمو بگیر.

دلمو ببین.

ببین یه چه روزی افتادم.

چی بگم که خودت خوب می دونی.

حتما باید اینطور باشه و باشم...................

یا احکم الحاکمین

یا اکرم الاکرمین

یا ارحم الراحمین

هرجا صدایی، خسته بود

هر جا دلی، شکسته بود

هر جا لب جاده، کسی

به انتظار، نشسته بود

هرجا کسی، نفس نداشت

صحبت پیش و پس نداشت

هر جا دیدی، پرنده ای

لونه، بجز قفس نداشت

به یاد من باش!

آهای! خوشگل عاشق

آهای! عمر دقایق

آهای! وصله به موهای تو

سنجاق شقایق

آهای! ای گل شب بو

آهای! گل هیاهو

آهای! طعنه زده چشم تو

به چشمای آهو

یادته؟

سلام خوشگل عاشق...!

نام من عشق است، آیا می شناسیدم؟

زخمی ام ـ زخمی سراپا، می شناسیدم؟

با شما طی کرده ام راه درازی را

 خسته هستم، خسته، آیا می شناسیدم؟

راه ششصد ساله ای از دفتر «حافظ»

تا غزل های شما! ها، می شناسیدم؟

این زمانم گرچه ابر تیره پوشیده است

من همان خورشیدم اما، می شناسیدم

پای رهوارش شکسته، سنگلاخ دهر

اینک این افتاده از پا، می شناسیدم؟

می شناسد چشم هایم چهره هاتان را

همچنانکه شماها می شناسیدم

***

اینچنین بیگانه از من رو مگردانید

در مبندیدم به حاشا، می شناسیدم!

من همان دریایتان، ای رهروان عشق!

رودهای رو به دریا! می شناسیدم

اصل من بودم، بهانه بود و فرعی بود

عشق «قیس» و حسن «لیلا»، می شناسیدم

در کف «فرهاد» تیشه من نهادم، من!

من بریدم، «بیستون» را، می شناسیدم

مسخ کرده چهره ام را گرچه این ایام

با همین دیدار، حتا می شناسیدم

***

من همانم، مهربان سال های دور

رفته ام از یادتان؟ یا می شناسیدم؟

زنده یاد حسین منزوی

باز امشب هوس گر یه پنهان دارم

میل شبگردی در کوچه باران دارم

بیش است زما، طالع آن مرغ گرفتار

کو را قفسی هست و ما را قفسی نیست

طبیبم گفت درمانی ندارد، درد مهجوری

غلط می گفت، خود را کشتم و در مان خود کردم

طبیبم آنچنان از روی منت می کند چاره

که پندارد من بیچاره میل زیستن دارم

یک شب هوای فریاد

امشب دلم هوای تو کرده است

زنده یاد حسین منزوی

که شمع کشته را جز دود، بر بالین نباشد

سوز دل با شمع گفتم، قطره اشکی فشاند

بخت را نازم که یاری مهربان دارم، چو شمع

از شمع سه گونه کار می آموزم

می گریم و می گدازم و می سوزم

خدایا کمکم کن!

خدایا...!

دلمو از خوشی آکنده کنم

آخه تنهام، یه آشنا، یه سنگ صبور، یه کس می خوام

دیگه دارم خفه می شم، نفس می خوام

بگو آخر این سفر می رسم کجا؟

تو منو تنها نذار، ای خدا، خدا!

نیستی پیشم!

دلم برات تنگ شده جونم

می خوام ببینمت نمی تونم